جشنوارۀ پنبه‌زن!



جشنوارۀ پنبه‌زن!



تاوان گذار- سالهاست که همایش ها، کنفرانس ها، کنگره ها و جشنواره ها گوش فلک را کر کرده اند و در طول سال با برگزاری میتینگ هایی علاقه مندان به هر حوزه ای را دور هم جمع می کنند و به تعریف و تمجید از مثلا برگزیدگان می پردازند و در پایان با لوح و تندیس و بعد هم از طریق رسانه ها نمایشی برگزار می کنند.



با وجود اینکه مدعوین در بسیاری از این قبیل میتینگ ها از حضور در آنها رضایت ندارند ولی بارها و بارها صرفا برای دید و بازدید گرد هم می آیند. گویی اگر در این جمع ها حضور نداشته باشند نقصی در پرگار ایجاد می شود.

این قبیل گردآوری ها نه دست اندرکاران برگزاری را ارضا می کند و نه شادی مداومی برای مدعوین در بر دارد. همایش که تمام می شود اغلب به فکر همایش بعدی هستند، شاید عادت شده است که باید خود را فریب دهند که فلان همایش، کنفرانس، کنگره و جشنواره مهم است، اگر حضور پیدا نکنیم چه اتفاق ها که نمی افتد!!!

اغلب جشنواره ها فارغ از روبوسی‌ها و تقدیرها، پشتوانه علمی و منطقی ندارند و یا حتی ساختار لازم را ندارند.

یک همایش یا جشنواره اگر بخواهد برتر یا گزیده ای را معرفی کند ابتدا باید خودش را معرفی کند، متأسفانه جشنواره برگزار می شود ولی نه برگزارکننده و نه شرکت کننده از کمیت و کیفیت آن بی خبرند و یا حداقل پارامترهای لازم برگزاری را ندارد.

در برگزاری همایش ها و جشنواره ها سوالات زیادی وجود دارد ولی عمده ترین سوالی که وجود دارد این است که "حداقل های برگزاری یک جشنواره یا گردهمایی چیست؟"

آیا صرف اعلام یکسری داده که برمبنای آن عده ای برگزیده و عده ای .... می شوند، می توان گفت همایش، جشنواره ای برگزار شد؟

جشنواره زمانی جشنواره است که خود "معرفی" شده باشد طوری که بتواند افراد غیرمتخصص در آن حوزه را از برگزاری‌اش مطلع کند.

جشنواره وقتی جشنواره می شود که "هدف" داشته باشد، هدف آن اعتلای زمینه و موضوع برگزاری آن باشد به توسعه فرهنگی بینجامد و یا اثربخشی ها را نسبت به ادوار گذشته نشان دهد.

"ارکان برگزاری" جشنواره، یکی از مهمترین شاخص های اصالت یک جشنواره است که معمولا در فراخوان‌ها بر آن تأکید می شود و حکم امضای جشنواره را دارد.

در برگزاری جشنواره های رقابتی اصل بر این است که برگزارکنندگان "محورهای ارزیابی" و حتی تعداد آثار مختص هر محور به لحاظ کمیت و کیفیت را اعلام می کنند. تا انتخاب اصلح به درستی انجام شود.

"سطوح ارزیابی" نیز یکی دیگر از شاخص هایی است که باید مورد توجه قرار گیرد.

نکته ای که بسیاربسیار حائز اهمیت است و نباید از آن غافل شد"هیأت داوران" جشنواره است. اصولا داوران با هدف جلوگیری از سوگیری تا قبل از اختتامیه گمنام هستند و در اختتامیه جهت قرائت بیانیه و اعلام نقاط قوت و ضعف جشنواره به حاضرین معرفی می شوند. تا شرکت کنندگان در جریان سطح داوران قرار گیرند که آثارشان را چه فرد یا موسسه‌ای ارزیابی کرده است.

 

جشنواره ای که اصول، اهداف، محورها و... آن ابهام دارد و توان توجیه شرکت کنندگان را ندارد، نه نمی توان بر آن نام جشنواره گذاشت و نه "پنبه زن"!!؟؟


تاریخ انتشار: یکشنبه، 19 آذر 1396 ساعت 17:46:58 تاریخ آخرین ویرایش:سه شنبه، 21 آذر 1396 ساعت 09:15:03 توسط:مدیریت
می پسندم 0
نمی پسندم 0


نظرات

ارسال نظر
نام
تلفن همراه
 
پست الکترونیک
آدرس وب سایت یا وبلاگ
نظر شما


ارسال نظر



پایگاه خبری تاوان گذار